Wat doen we met de erfenis van een verleden dat we niet meer willen voortzetten?

Voor haar installatie ‘Labyrint van de toekomst- Onderhuids’ in de Grote Kerk Zwolle onderzoekt beeldend kunstenaar Bianca een ongemakkelijke vraag waar zelden bij wordt stilgestaan. Nu de bontfokkerij in Nederland verboden is, blijven duizenden oude bontjassen, stola’s en vachten bestaan. Ze verschijnen in kringloopwinkels, verdwijnen in afvalcontainers of belanden in opslag. Maar wat betekent het om deze materialen weg te gooien? En hoe verhouden we ons tot de dieren die daarvoor hebben geleefd en gestorven?

In Onderhuids verwerkt Bianca tweedehands nertsstola’s en vachten van vos en wolf in haar installatie van welvaartsrestanten. De dieren blijven zichtbaar. Hun koppen, vachten en vormen zijn niet verborgen, maar aanwezig als stille getuigen van een geschiedenis waarin dierenlichamen werden omgevormd tot luxeproducten.

Het werk kiest nadrukkelijk geen eenvoudige positie. Het wil bont niet verheerlijken, maar stelt wel de vraag of vernietigen de enige ethische reactie is. Kan een kunstwerk ruimte maken voor herinnering, erkenning en reflectie? Kan het zichtbaar maken wat onder de oppervlakte van onze consumptiecultuur verborgen blijft?

In het Hoogkoor van de Grote Kerk ontstaat een labyrintische omgeving waarin bezoekers zich vrij bewegen tussen deze sporen van leven. De installatie nodigt uit tot een gesprek over verantwoordelijkheid, herinnering en de manier waarop wij omgaan met de erfenis van een industrie die inmiddels gelukkig vrijwel uit het straatbeeld verdwenen is, maar waarvan de materiële resten nog altijd onder ons zijn.

Kunst in het Hoogkoor | Academiehuis Grote Kerk Zwolle 24 okt t/m 10 jan

Impressie ‘Labyrint van de toekomst – Onderhuids’